ADHD przyczyny i skutki

ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi jest najpowszechniejszym zaburzeniem psychicznym okresu dzieciństwa. Choroba charakteryzuje się zaburzeniami koncentracji, nadmierną impulsywnością nadruchliwością, zaburzeniami emocjonalnymi.

Objawy choroby:

Choroba występuje u około 3% – 5% ogółu populacji. ADHD rozwija się u dzieci w wieku do 7 lat. Jednak u większości chorych objawy utrzymują się także w wieku dorosłym. Choroba jest szczególnie uciążliwa dla dzieci w wieku szkolnym, gdyż muszą one wkładać o wiele więcej wysiłku w naukę i normalne funkcjonowanie wśród swoich rówieśników.

Przyczyny ADHD
Niestety przyczyny zachorowań na nadpobudliwość psychoruchową nie są do końca znane. Duża rola przypisywana jest uwarunkowaniom genetycznym. Lekarze mówią również o zależności między budową i funkcjonowaniem ośrodkowego układu nerwowego, a wystąpieniem nadpobudliwości. Do innych czynników sprzyjających rozwojowi choroby zalicza się urazy okołociążowe, niedotlenienie w czasie porodu, przyjmowanie przez kobietę w ciąży alkoholu czy substancji psychoaktywnych, palenie papierosów. Obecnie uważa się także, że ADHD jest wynikiem opóźnionego dojrzewania niektórych struktur mózgu. Kolejną przyczyną mogą być czynniki psychologiczne oraz psychospołeczne, takie jak relacje z rodzicami i otoczeniem. Mają one potencjał do nasilania bądź zmniejszania objawów ADHD.

Objawy choroby
Główne objawy ADHD to zaburzenia koncentracji, uwagi oraz nadpobudliwość. Są one szczególnie dobrze widocznie podczas aktywności wymagającej dużej koncentracji i sporego wysiłku umysłowego. Chłopcy i dziewczęta cierpiące na ADHD różnią się od siebie, gdyż chłopcy są raczej nadpobudliwi ruchowo, a dziewczęta mają zaburzania uwagi. Zachowanie chłopców z ADHD często jest bardziej „wybuchowe”, przez co łatwiej je zauważyć dla opiekuna. Dziecko często cierpi na dysleksję lub dysortografię. Nasilenie tych objawów jest niewspółmierne do wieku i poziomu rozwoju.

Pozostałe typowe objawy:

• impulsywność
• chwiejność emocjonalna
• gadatliwość
• łatwe rozpraszanie się dziecka
• agresywność
• stany lękowe

ADHD może także występować u osób dorosłych. Będzie się objawiało chaotycznym trybem życia,  skłonnością do różnych uzależnień, niezdolnością do nauki. Często istnieje wraz z depresją czy chorobą afektywną dwubiegunową. Można wyrosnąć z ADHD, jednak z jego powikłań niestety nie. Dlatego więc potrzebne jest jak najwcześniejsze podjęcie leczenia.

Możliwe konsekwencje nieleczonej nadpobudliwości:

• wypadki (dzieci z ADHD znacznie częściej niż ich rówieśnicy trafiają do szpital z urazem głowy, częściej mają też wypadki rowerowe)
• uzależnienia
• niższe wykształcenie
• konflikty z prawem
• wypadki samochodowe.

Rozpoznanie i leczenie

Rozpoznania ADHD jest dość trudne, ponieważ opiera się głównie na obserwacji dziecka i wywiadzie przeprowadzonym przez lekarza. Diagnostyka poza tym powinna zawierać badanie neurologiczne i EEG, badanie psychologiczne, ocenę ilorazu inteligencji, badanie pediatryczne.

Leczenie powinno obejmować oddziaływanie psychospołeczne, psychoterapią oraz farmakoterapię. Pomoc dziecku powinna być dobrana odpowiedno nie tylko do potrzeb dziecka, ale także do jego rodziców, opiekunów, nauczycieli. Jedną z najlepszych form psychoterapii są warsztaty, które uczą dzieci jak sobie radzić z objawami nadpobudliwości. W psychoterapii udział biorą nie tylko dzieci, ale także ich rodzice, którzy dowiadują się jak skutecznie stosować pochwały, nagrody czy konsekwencje.

Leczenie farmakologiczne polega głównie na stosowaniu leku o nazwie metylofenidat. Pomaga on zwiększać ilość dopaminy, której poziom w mózgu chorego dziecka jest obniżony. Jednakże lek ten nie zwalcza przyczyn choroby i jest skuteczny tak długo, jak jest stosowany. 

Sposoby na głośne chrapanie

Odpowiednia pozycja podczas snu

Zamiast leżeć płasko na plecach, warto podeprzeć się kilkoma poduszkami. Zapobiega to opadaniu nasady języka do dróg oddechowych. Podczas spania na plecach język i podniebienie miękkie mogą opierać się o tylną część gardła i blokować drogi oddechowe. Jeśli masz taką możliwość, podnieś wezgłowie łóżka.
Spanie na boku jest najczęstszym rozwiązaniem problemu chrapania, choć oczywiście nie możemy dać gwarancji. Warto jednak od tego zacząć.

Udrożnij nos

Często przyczyną chrapania jest niedrożność nosa. Spróbujmy więc przed snem stosować preparat udrażniający drogi oddechowe lub przeciwhistaminowy. Traktujmy to jako doraźne środki, gdy podejrzewasz, że przyczyną jest alergia lub przeziębienie. Zbyt długie przyjmowanie takich lekarstw może zaszkodzić.
W aptece możemy kupić specjalne plastry na nos, które ułatwiają oddychanie. Działanie takich plastrów polega na otwieraniu nozdrzy i zwiększeniu przepływu powietrza.
Przed snem można przepłukać gardło płukanką do jamy ustnej z miętą pieprzową. Ten sposób bywa skuteczny jeśli przyczyną chrapania jest przeziębienie lub alergia. Sposób przyrządzenia: do szklanki zimnej wody dodajemy kroplę olejku mięty pieprzowej.

Uważaj na to, co jesz, pijesz i wdychasz

Unikaj ciężkiego posiłku i staraj się nie pić napojów alkoholowych 3 godziny przed snem. Jedno i drugie może być przyczyną większego rozluźnienia mięśni gardła niż zazwyczaj.
Zadbaj o siebie - osoby otyłe mają większą skłonność do chrapania.
Palenie papierosów podrażnia błony śluzowe powodując obrzęk śluzówki gardła, przez co zwężają się drogi oddechowe. Palenie jest jedną z przyczyn niedrożności nosa.

Kilka praktycznych porad

Praktycznym sposobem jest kłaść się przed partnerem, których chrapie. Wtedy będziesz mieć przynajmniej przewagę na starcie i uda ci się złapać trochę snu zanim chrapanie go nie zakłóci. Są osoby, którym udaje się przespać noc znosząc pochrapywanie śpiącego obok partnera. Jeśli Twój partner skutecznie utrudnia Ci zaśnięcie kup parę zatyczek do uszu. Możesz też wykorzystać urządzenie, które emituje biały szum - może sprawić. Wytwarza ono dźwięk, który tłumi inne odgłosy.
Suche powietrze sprzyja chrapaniu. Jest mnóstwo sposobów radzenia sobie z przesuszonym powietrzem. Warto pomyśleć o nawilżaczu z zimną mgiełką lub parą wodną. Rośliny doniczkowe są naturalnymi nawilżaczami powietrza. Sprytnym sposobem jest położyć mokry ręcznik na kaloryfer, co zapewnia nawilżenie przez całą noc.

Nie lekceważ chrapania

Głośne i intensywne chrapanie może sygnalizować niebezpieczną chorobę, jaką jest bezdech senny. Ta wymaga leczenia, więc warto skontaktować się z lekarzem jeśli głośno chrapiesz i na krótko przestajesz oddychać. Jeśli po przebudzeniu mamy trudności w oddychaniu lub odczuwamy senność - to również może być oznaką bezdechu sennego, który zmniejsza stężenie tlenu we krwi, co prowadzi do podwyższonego ciśnienia.

Prasowanie - zmora każdej gospodyni

Prasowanie jest to czynność bardziej uciążliwa niż pranie, dlatego też po upraniu najlepiej oddać bieliznę, przynajmniej duże sztuki pościelowe i obrusy, do maglowania lub do magla prasującego na gorąco. Wprawdzie taka usługa jest dość droga, ale opłaca się, gdyż bielizna będzie gładka "jak listek", a nam odpadnie kilka godzin ciężkiej pracy. Mniejsze sztuki można uprasować w domu, rozkładając to zajęcie na kilka dni, aby nie było zbyt męczące.
Zbędne jest prasowanie ręczników frotte; bez prasowania łatwiej wchłaniają wodę i zachowują pewną szorstkość, co jest przecież ich zaletą. Nie trzeba też prasować dzianin i bielizny trykotowej, gdyż stają się wtedy mniej elastyczne.
Sama czynność prasowania będzie lżejsza, jeżeli odpowiednio się do niej przygotujemy. Konieczna jest deska i tzw. ramię (do prasowania rękawów, a także trudniej dostępnych miejsc w odzieży czy bieliźnie), kosz na bieliznę i stołek, na którym odkłada się uprasowane sztuki. Wszystko powinno być w zasięgu ręki, a prasujemy siedząc, dlatego też deska nie może być umieszczona zbyt wysoko. Warto ułożyć bieliznę tak, aby można było najpierw prasować rzeczy wymagające niższej temperatury i kolejno temperaturę podwyższać (tkaniny z tworzyw sztucznych, mieszane, bawełna, len).
Przed prasowaniem trzeba sprawdzić, jakie znaki ostrzegawcze są umieszczone przy poszczególnych sztukach bielizny czy odzieży i bezwzględnie ich przestrzegać.
Przypominamy temperaturę prasowania: stylon, nylon, dederon 60 - 90°C
tkaniny wiskozowe 90 - 120°C
jedwab naturalny i sztuczny 90 - 120°C
wełna 120 - 150°C
bawełna 150 - 180°C
len 180 - 220°C
Tkaniny, dzianiny i wszelkie wyroby wełniane należy prasować po prawej stronie przez wilgotną ściereczkę, nie przesuwać żelazka, tylko je przykładając.
Tkaniny, na których widoczny jest kierunek włosa, prasuje się "z włosem", a tkaniny skrojone skośnie - w kierunku biegu nitek osnowy, co łatwo sprawdzić lekko naciągając materiał (materiał nie rozciąga się wzdłuż osnowy).
Aksamit prasuje się w powietrzu, lekko naciągnięty, po uprzednim naparowaniu nad naczyniem z gorącą wodą, a jeszcze lepiej, trzymany pod parą w czasie prasowania. Nie wolno prasować go na desce.
Prasując tkaninę z nie znanej mieszanki włókien, trzeba zawsze wykonać próbę na małym odcinku, najlepiej na wewnętrznym szwie, podobnie postępować, gdy zgubi się tasiemka ze znakiem ostrzegawczym.
Trzeba również uważać na zamki błyskawiczne z tworzyw sztucznych; przy prasowaniu należy dokładnie, je omijać, bo mogą ulec całkowitemu zniszczeniu.
Warto wiedzieć, że przy prasowaniu bardzo pomocna bywa folia aluminiowa. Jeżeli chcemy np. uzyskać doskonałą gładkość na spodniej stronie tkaniny, (przy fałdach, zakładkach prasowanych po lewej stronie), kładziemy na desce płat folii aluminiowej i dopiero na niej odpowiednią część prasowanej odzieży.
Powierzchnia żelazka musi być idealnie gładka. Jeżeli stwierdzimy, że tak nie jest, należy lekko nagrzane żelazko przeciągnąć po papierze posypanym cienką warstwą drobnej soli, a następnie po kawałku płótna, posmarowanego lekko białą świecą, następnie wytrzeć mocno na czystym kawałku płótna.

Gorzka czekolada sprzyja szczęściu

Oto 10 powodów żeby jeść gorzką czekoladę:

1. jest najzdrowsza ze wszystkich czekolad

2. poprawia nastrój

3. korzystny wpływ na zdrowie jest potwierdzony naukowo

4. obniża ryzyko zawałów serca i udarów mózgu nawet o 40 proc.

5. zjedzenie 1-2 tabliczek gorzkiej czekolady tygodniowo skutecznie uchroni nas przed udarem mózgu.

6. chronią nas przed starzeniem i chorobami

7. hamuje utratę pamięci

8. chroni skórę przed szkodliwym działaniem promieniowania UV

9. Spowalnia trawienie i wywołuje uczucie sytości, zjemy o 15 proc. kalorii mniej.

10. wydziela serotoninę czyli pożądany hormon szczęścia.

Syrop z mniszka lekarskiego na kaszel

Polecam syrop z mniszka lekarskiego, bardzo skuteczny na kaszel, moje dzieci go uwielbiają.

420 sztuk kwiatów mlecza
1 litr wody
3 cytryny
1,5 kg cukru

Wycisnąć sok z cytryn i dodać do kwiatów, wlać wodę i zagotować. Gotować przez 10 minut od momentu zagotowania. Odstawić na 24 godziny. Po tym czasie wycisnąć sok i dodać cukier. Gotować przez półtorej godziny od momentu zagotowania na małym ogniu. Wlać do gorących butelek i przechowywać w chłodnym miejscu.

Kleszcze - niebezpieczni krwiopijcy

W okresie wiosenno-letnim wzrasta aktywność kleszczy – pasożytów przenoszących groźne dla człowieka a zwłaszcza dzieci choroby zakaźne jak kleszczowe zapalenie mózgu oraz boreliozę. Kleszcze po niebywale podstępni krwiopijcy. Atakują z ukrycia, są szybkie i skuteczne. Aby chronić się przed nimi warto wiedzieć o nich jak najwięcej.

Gatunki kleszczy:
Kleszcz pospolity – najlepiej czuje się w miejscach o dużej wilgotności. Najczęściej występuje w lasach liściastych i mieszanych. Można go spotkać na działkach oraz w parkach.
Kleszcz łąkowy – lubi wilgoć. Zamieszkuje zakrzewione pastwiska, bagniste tereny leśne oraz obrzeża jezior. Występuje głównie we wschodniej części Polski.
Kleszcze uwielbiają ludzką krew. Największą aktywność wykazują od połowy marca do końca listopada. Gdy już znajdzie się ten groźny osobnik na naszej skórze nie wbija się od razu w jej powłoki. Poszukuje miejsca, gdzie naskórek jest cienki i lekko wilgotny. Najczęściej wybiera miejsce za uchem, na granicy włosów, w pachwinie, pod kolanem lub w zgjęciu łokciowym. Sam moment wkłucia kleszcza jest niewyczuwalny ponieważ w czasie ukłucia wprowadza wydzielinę zawierającą substancję, która znieczula nakłuwane miejsce i opóźnia reakcję obronną u żywiciela. Dlatego nie pojawia się ból, stan zapalny czy zaczerwienienie. Po wbiciu się w skórę kleszcz może w niej żerować nawet siedem dni. W tym czasie wypija około 2 ml krwi i znacznie powiększa swoje rozmiary. Dorosły osobnik ma około 2 mm długości.
Ochrona przed kleszczami
Aby uchronić się przed kleszczami należy ograniczyć spacery do lasu w czasie ich wzmożonego występowania. A jeśli już zdecydujemy się na przechadzkę wybierajmy porę południową. Przechadzajmy się środkiem ścieżek z dala od przydrożnych krzaków i drzew. Warto też pamiętać o odpowiednim okryciu ciała. Najlepiej założyć długie spodnie, bluzkę z długim rękawem oraz kapelusz lub czapkę. Możemy używać też środków odstraszających kleszcze a po powrocie do domu ze spaceru uważnie obejrzyjmy swoje ciało.
Jak wyciągnąć kleszcza
Gdy znajdziemy na sobie kleszcza należy go szybko usunąć. Najlepiej uchwycić go pęsetą tuż przy skórze i lekko obrotowym ruchem pociągnąć do góry. Rankę starannie zdezynfekuj wodą utlenioną.